4. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümler hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararına yönelik herhangi bir temyizin bulunmadığı, temyizin kapsamının sanık hakkında kötü muamele suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla sınırlı olduğu belirlenerek,

Sanık hakkında kötü muamele suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232/1. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin kararıyla, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli ek kararıyla katılan vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; kötü muamele suçuna ilişkin kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, dosya kapsamındaki beyanlarla suçun işlendiğinin sabit olduğu, bu nedenle kötü muamele suçundan verilen beraat hükmü yönünden kararın bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(d) maddesinin ilgili bölümünde yer verilen "… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.