4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak atılı suçtan beraat hükmü kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2.Tebliğname'de, delil tartışmasının yapılmış olması nedeniyle incelemenin 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak söz konusu mahkumiyet kararının yerinde olup olmadığı hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde beraat kararı verilmesi sebebiyle hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir.

Katılanın temyiz istemi; şikayet hakkının sanığa hakaret etme özgürlüğü kazandırmayacağına, bu sebeple sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesinin Yargıtayca süregelen uygulaması, 7035 sayılı Kanun değişikliği ve gerekçesinde ifade edilen düzenleme amacı hep birlikte ele alındığında, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen maddi mesele değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın beraat kararı verilebileceği belirlenerek Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanığın eyleminin Anayasa ile korunan şikayet ... kapsamında kaldığı ve dolayısıyla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Şırnak Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.