10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; SGK Başkanlığı Trabzon Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Karadeniz Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından verilmiş olan 02.03.2020 gün 3676271 sayılı “muayenenize istinaden durdurulan aylığınızın, maluliyetin devam etmediğine karar verildiğinden kesilmiştir” denilerek kesildiğini belirterek kararının iptali ile kesilen yaşlılık aylığının aynen devamına, bu esnada ödenmeyen aylıklarının da kendisine ödenmesine, öncelikle tedbir kararı verilerek kesilen maaşın Mahkemenin kesin sonucuna kadar yatırtılmasının sağlanmasına karar verilmesini, Mahkeme masraflarının da davalı idareye yükletilmesi talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin Kurumca kabul edilemez olduğunu, zira Kurumun 2/6905173 tahsis numaralı dosyasından vergi indirimden faydalanarak yaşlılık aylığı almakta olan davacı ...'in 19.09.2019 tarihinde kontrol muayenesine tabil tutulduğunu, Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesinden temin edilen 15.10.2019 tarih ve 2119 sayılı Sağlık Kurulu Raporunun, 11.11.2019 tarih ve 17398268 sayılı yazı ekinde Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğüne gönderildiğini, anılan Bakanlık bünyesinde bulunan Merkez Sağlık Kurulunca davacının çalışma gücünün en az %40'ını kaybetmediğine karar verilmiş olduğundan dolayı almakta olduğu yaşlılık aylığının 20.09.2019 tarihi itibariyle kesildiğini, Kurumca yapılan işlemlerin hukuka ve usul ve hakkaniyete uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 31 inci maddesine göre davacının vergi indiriminden yararlanabilmesi için çalışma gücü kayıp oranının en az %40 olması gerekmekle, Trabzon Akçaabat Haçkalı Baba Devlet Hastanesi Engelli Sağlık Kurulunun muayene tarihi olan 19.09.2016 tarihi ile Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesi Engelli Sağlık Kurulunun muayene tarihi olan 15.10.2019 tarihi arasında çalışma gücünün en az %40 (yüzdekırk)'ını kaybetmiş olduğu, Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesi Engelli Sağlık Kurulunun muayene tarihi olan 15.10.2019 tarihi ve halihazırda çalışma gücünün en az %40 (yüzdekırk)'ını kaybetmemiş olduğu bir başkasının sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı anlaşılmakla davanın reddine reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ATK raporunun hatalı olduğunu, davacının sadece tek hekim tarafından muayene edildiğini, diğer üyelerin davacıyı görmediğini, raporun hukuken geçersiz olduğunu, dosyada mevcut Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 01.07.2020 tarihli erişkinler için engellilik sağlık kurulu raporunda müvekkil davacının hastalığının süreğen (kronik), PSK (3252) bipolar duygulanım bozukluk, tedavi ile kısmen düzelen, engellilik oranı %40 olduğu belirtilmekte olup raporun geçerlilik tarihinin 3 yıl olduğunu, bu kurul raporunun 01.07.2020'den 01.07.2023 tarihine kadar geçerli olduğunu, Adli Tıp 2. Üst Kurulundan, çelişkileri giderecek şekilde rapor aldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki dava dosyası kapsamında; davacıya 01.02.2017 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un Geçici 87/B hükmü gereği yaşlılık aylığı bağlandığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 31 inci maddesine göre davacının vergi indiriminden yararlanabilmesi için çalışma gücü kayıp oranının en az %40 olması gerektiği, yapılan kontrol muayenesinde alınan raporda davacının engelilik oranının %0 olarak tespit edildiği, davacının artık engellilik indiriminden yararlandırılmasının mümkün olmadığının davalı Kurum tarafından 20.09.2019 tarihi itibari ile yaşlılık aylığının durdurulduğunun bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 09.06.2021 tarihli raporunda maluliyet oranının %0, ATK 3. İhtisas Kurulunun 11.11.2022 tarihli raporunda çalışma gücünün en az % 40'ını kaybetmediğinin tespit edildiği, davacının yaşlılık aylığı bağlanması için yasal şartları taşımadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesinin 2 nci fıkrasının “Bu Kanun'un yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanun'un yürürlük tarihinden önce veya sonra sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60 ıncı maddesinin (C) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87 nci maddesine göre işlem yapılır." hükmü gereği 506 sayılı Kanun'un 60 ve Geçici 87 nci maddeleridir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi