10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Özel Ege Tıp Hastanesini satın almış ve yeni işçilerle birlikte faaliyetine başlamış olup şirketi devralmadığını, işletmenin hastane olması ve nitelikli personel istihdam etmesi gerekliliği sebebiyle daha önce aynı adreste faaliyet gösteren hastane çalışanlarına yeni bir sözleşme teklif edilerek kabul eden kişilerin işe alındığını, iş yerinin devrinin işler haldeki bir iş yerinin çalışanları ve çeşitli unsurları ile bir başka işverene geçmesini ifade ettiğini, şirketlerinin işler haldeki bir şirketi satın almadığı gibi iflas etmiş olan ve faaliyetini yürütemez haldeki bir iş yerinin faaliyetine son vermesi nedeniyle sadece aynı adreste, aynı faaliyet kolunda hizmet vermeye başladığını, işçilerin daha önceki iş yeri ile arasındaki ibraname ve istifa dilekçelerinin bu durumu ispatlar nitelikte olduğunu beyanla; 21.04.2022 tarihli ve 2022/413509/019 sayılı sosyal güvenlik denetmenliği raporuna istinaden düzenlenen 17.05.2022 tarihli ve 45.651.747 sayılı Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özet olarak; bu davanın haksız ve yersiz açılmış bir dava olup reddi gerektiğini, dava dışı ... ...'un 05.04.2021 tarihinde CİMER'e yaptığı şikayet üzerine, müvekkili Kurumun denetmeni tarafından, Özel Ege Tıp Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. ile ilgili olarak inceleme başlatıldığını ve 21.04.2022 tarihli, 2022/413509/019 sayılı durum tespit raporunun düzenlendiğini, söz konusu raporda, şikayete konu hastanenin yerinde davacı hastanenin faaliyet gösterdiğinin tespit edildiğini, iş yerinde çalışan işçilerden örnekleme usulü ile dinlenen kişilerin ücretleri hususunda şikayetlerinin olmadığını beyan ettiklerini, ancak bu kişilerin ifadelerinde, 2019 yılı Kasım ayında iş yerinin ünvanının Özel Ege Kent Sağlık A.Ş. olduğunu beyan ettiklerini, hastane müdürü Z.K.'nin ifadesinde, 2019 yılı Kasım ayından sonra ünvanlarının Özel Ege Kent Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. olduğunu, Özel Ege Tıp Hizmetler A.Ş.'nin çalışanlarını, maddi varlıklarını devraldıklarını, hastanenin devir esnasında faaliyetlerini hiç sonlandırmadığını, daha önce bakılan hastaların, Özel Ege Kent Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş.'nin hastaları olarak tedavilerine devam edildiğini beyan ettiğini, Özel Ege Tıp Hizmetleri A.Ş.'nin çalışanlarından "34 -İş yerinin devri, işin veya iş yerinin niteliğinin değişmesi nedeniyle fesih" belge kodu ile çıkışı verilen tam 238 kişinin ertesi gün davacı hastanede işe başladığını, Türk Borçlar Kanunu'nun "Malvarlığının veya işletmenin devralınması" başlığını taşıyan 202. maddesine göre, denetmen raporunun da açık bir şekilde ortaya koyduğu üzere, davacı ile Özel Ege Tıp Hizmetleri A.Ş. arasında işletmenin devri işleminin olduğunun açık olduğunu, Özel Ege Tıp Hizmetleri A.Ş.'ye ait iş yeri dosyasının davacı adına devrinin tescili için 10 günlük süre tanınmış olup bu süre içerisinde devrin bildirilmemiş olması nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin (b-1) bendine istinaden para cezası uygulandığını, 5510 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin 5 inci fıkrası ve 102 nci maddesinin b-1. bendi hükümleri gereğince, davacı hastane tarafından yasal süresi içerisinde iş yerinin devrinin bildirilmemesi nedeniyle 12.05.2022 tarihli ve 45.374.715 sayılı yazı ile 7.675,00 TL cezai işlem uygulandığını, davacı hastane tarafından yapılan itirazın incelendiğini ve İdari Para Cezası İtiraz Komisyonunun 01.06.2022 tarihli ve 2022/26 Karar no.lu kararı ile denetmen raporunda herhangi bir usulsüzlük tespit edilemediği gerekçesiyle davacının itirazının reddedildiğini, davacının yasal süresi içerisinde kanunda öngörülen işlemleri yapmaması nedeniyle düzenlenen idari para cezası yerinde olup bu husustaki davaya bakmaya Mahkemenin yetkili olmadığını, Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; yapılan yargılama ve dosya kapsamından hastanenin bulunduğu taşınmazların ve taşınmazlarda bulunan tıbbi alet ve cihazlar ile diğer taşınır eşyanın davacı şirkete satışı sonrasında, sigortalı hizmet kayıtlarına ve tanıkların beyanlarına göre, hastanenin faaliyetlerine ara verilmeksizin, bir kişi haricinde hastanedeki tüm çalışanların yine sağlık hizmetleri faaliyeti kapsamında, aynı görev, ünvan ve pozisyonda çalışmaya devam etmiş olmaları karşısında, taraflar arasında iş yeri devri olduğu kabul edilmelidir. Hal böyle iken, iş yeri devrinin emredici kanun hükmü ile düzenlendiği göz önüne alındığında, tarafların aralarındaki hukuki ilişkiyi iş yeri devri olarak nitelendirmemeleri, ayrıca çalışanların daha önce dava dışı şirket ile akdettikleri iş sözleşmeleri feshedilerek davacı şirket ile yeniden sözleşme akdetmeleri, taraflar arasındaki ilişkinin iş yeri devri niteliğinde olduğunun kabulüne engel oluşturmaz. Bu itibarla, Kurum denetmeninin raporunda yapılan tespit yerinde olup davacı tarafından bu tespitin aksi ispat edilememiştir. Hal böyle olmakla, davacı şirketin iş yerinin kanun kapsamına alınış tarihi itibarıyla tescil kaydının sonlandırılmasına ve iş yerinden bildirilen tüm hizmetlerin dava dışı şirketin iş yeri dosyasına devredilmesine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu Kurum işleminin iptalini gerektirecek maddi veya hukuki bir sebep saptanmamış belirtilen tespitler karşısında, Kurum işleminin iptali talebine yönelik davanın reddine dair karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararı kabul etmediklerini, davaya konu olayın iş yeri devri olmayıp yalnızca kanun ve yönetmeliklere uygun olarak yapılmış hastane kadro devrinden ibaret olduğunu, müvekkil hastanede çalışmaya başlayan tüm işçilerin yeni iş yerinde devir olmaksızın kendi istekleriyle çalışmaya başladıklarını, kapatılan hastanede hasta bakımına son verildiğini, beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.