11. Ceza Dairesi

Mahkemece verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu ve temyiz isteğinin süresinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2014/293 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/5780 Esas, 2022/3813 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılamada, duruşma gününün şikayetçi kuruma usulüne uygun şekilde tebliği sonrası, 29.06.2022 havale tarihli dilekçe ile Gümrük ve Ticaret Bakanlığı adına katılma isteminin sunulduğu, sanıklara yüklenen 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük ve Ticaret Bakanlığının kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı, şikayetçi Maliye Bakanlığı'nın ise (Zonguldak Defterdarlığı Muhakemat Müdürlüğü) duruşmada katılma talebi ya da buna ilişkin bir dilekçesinin mevcut olmadığı anlaşılmakla; temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 17.07.2023 tarihli ek kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz talebinin reddine dair ek kararın tebliğnameye ugun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2024 tarihinde karar verildi.