8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

A-Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması nedeniyle Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1., 53. ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C- Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/81 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, beraat kararı verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, olay sırasında 33 ** 550 plaka sayılı Fiat Fiorino marka aracın ön sağ koltuğunda bulunan sanık tarafından beyaz renkli bir şey atıldığının görülmesi üzerine olay yerine gelen polis memurları tarafından araç etrafında yapılan kontrolde aracın yaklaşık 2 metre uzağında beyaz renkli peçetenin bulunduğu ve uzmanlık raporuna göre bulunan beyaz peçete içerisinde uyuşturucu olduğu anlaşılan kokain maddesinin ele geçirildiği, yargılama aşamasında mahkemece zabıt mümzileri polis memurları dinlenmeden sadece sanığın ifadesi alınarak eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verilmesinin usül ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 220/2.

maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67/2.

maddesinin (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 21.04.2016 tarihinden karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/81 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.