8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

A-Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2 maddesi uyarınca Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191/1. maddesi, 53. maddesi ve 58. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C- Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/693 Esas, 2016/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62., 53. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; her ne kadar sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan dolayı cezaya hükmolunduktan sonra yargılama masrafı olarak tebligat ve posta gideri 26,50 TL hesaplanmış ise de soruşturma aşamasında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldığı ve bunun için Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenmiş 1.370,00 TL'lik bir fatura bulunduğu, mahkemece bu kalemin yargılama giderlerine dahil edilmediği, bu hususun ek karar ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı, bu nedenle kararın temyiz edilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191/1.

maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67/2.

maddesinin (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 21.04.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/693 Esas, 2016/353 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.