8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.10.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Söke Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.09.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 inci maddesinin birinci fıkrası, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.01.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin,12.10.2023 tarihli ek kararıyla sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanığın Temyiz Sebepleri; Kararın yüzüne okunmadığına ilişkindir.

Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "... Temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.10.2023 tarihli ve 2018/2074 Esas, 2019/36 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.