8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.08.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 55 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 34.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24.

Ceza Dairesinin, 16/02/2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç unsurlarının oluşmadığı, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tanık B.Y.'ye baskı yapan polis memurunun mahkeme huzurunda dinlenmediği, sanığın ikametinde ele geçen maddenin kullanırım sınırında kaldığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'un uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgiler üzerine olay günü sanığın adresi ve civarında takip ve araştırma başladığı, aynı gün ticari taksi ile kullanıcı tanık B.Y.'nin bahse konu ikamet önüne geldiği, bina önünde sanık ile birbirlerine bir şeyler verdiklerinin görüldüğü, B.Y.'nin ayrılması üzerine ekiplerce ticari taksinin durdurulduğu, üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulması üzerine; daralı ağırlığı 0,85 gram gelen uyuşturucu maddeyi rızaen görevlilere teslim ettiği, kullanmak amacıyla sanıktan 150,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği, bunun üzerine sanığın konutunda yapılan aramada ise şeffaf poşet içerisinde toplam 23 adet paketlenmiş satışa hazır vaziyette 18,54 gram eroin ve paketleme amacıyla bulunan makas ele geçirildiği olayda tanık B.Y.'nin olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanık ...'dan satın aldığını belirterek sanığı teşhis etmiş olması ve kolluk beyanının müdafii huzurunda alınmış olması, tutanak tanığı S.E.'nin sanık ile tanık B.Y.'nin bir şeyler alıp verdiklerini gördüğünü açıkça ifade etmesi, bu hususun da tanık B.Y.'nin soruşturma aşamasındaki beyanı ile örtüşmesi, yine sanığın ikamet ettiği evde satışa hazır toplam 23 parça halinde bulunan uzmanlık raporuna göre eroin olduğu tespit olan maddelerin ele geçmesi, tanık B.Y.'nin ele geçen eroin maddesi ile sanığın evinde ele geçen eroin maddelerinin paketleme şeklinin aynı olduğunun tespiti karşısında; sanığın Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğ gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün müsadere kanun maddelerinin yanlış gösterilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

A.İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kullanıcı tanık B.Y.'nin müdafi huzurunda kolluk beyanının alındığı ve kullanıcı tanık beyanı ile uyumlu mümzi tanık beyanı, sanığın ikametinde kullanım sınırın üstünde ve satışa hazır vaziyette eroin maddesinin ele geçmesi karşısında sanığın atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,

C. Şahit numunelerin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş;

her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 16/02/2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararında hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “...tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa” ibaresinin ve Müsadere ile ilgili bölümünde yer alan “...adli emanetinin 2022/18625 ve 2022/18649 sırasınd kayıtlı bulunan suç eşyalarının” ibaresinden sonra gelmek üzere “Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.