9. Ceza Dairesi

Sanık ...'ın yargılama sırasında şikayetçi sıfatıyla alınan beyanında diğer sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi olmadığını ve kamu davasına katılmak istemediğini ifade etmesi karşısında diğer sanık ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve diğer sanık ... hakkında verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair hükümleri temyize hak ve yetkisinin olmadığı görülmüştür.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında cinsel saldırı ve silahla tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın katılan ...'in omuzuna dokunmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu kabul edilerek cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, mağdurlar ... ve Ümit'i silahla tehdit ettiği kabul edilerek silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın Temyiz İsteği Üzerine atılı suçu işlemediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

A. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Savunma, katılan ...'in aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü 205 promül alkollü olan sanığın minibüsle giderken ücretini ödemek için elini uzattığı sırada, sarhoşluğunun etkisiyle hareketlerini kontrol edememesi nedeniyle ön koltukta oturan katılanın omuzuna dokunduğu olayda sanığın savunmasının aksine eylemini cinsel saikle gerçekleştirdiğine ilişkin cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

A. Diğer Sanıklar ...

ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ...'ın kovuşturma aşamasında şikayetçi sıfatıyla alınan beyanında diğer sanıklardan şikayetçi olmadığını ve kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında diğer sanıklar hakkında verilen hükümleri temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Safranbolu 2.

Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.10.2024 tarihinde karar verildi.