8. Ceza Dairesi

İNCELEME KONUSU

Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2019/143 Esas, 2019/311 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 27.03.2019 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/26025 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/26025 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Adı geçen sanığın daha evvel 15/12/2015 tarihli aynı nevi suçtan Amasya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/02/2016 tarihli ve 2016/479 soruşturma, 2016/21 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine ve hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içerisinde tekrardan aynı türden suç işlediğinden bahisle Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 20/02/2017 tarihli ve 2017/303 esas sayılı iddianamesiyle açılan kamu davası üzerine, Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli ve 2017/87 esas, 2018/142 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, anılan kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, mahkûmiyete konu kamu davasının incelemeye konu kamu davasına 5237 sayılı Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca dayanak teşkil ettiği, ancak incelemeye konu dosyada sanığın 09/01/2017 tarihli eyleminin, dayanak alınan kamu davasından önce işlendiği dikkate alındığında, anılan Kanun'un 191/6. maddesindeki şartların gerçekleşmediği, dolayısıyla sanığın sonraki eyleminin müstakil suç oluşturmayacağı, bu durumda adı geçen sanığın her iki eyleminin de ilk hukukî kesintiyi oluşturan Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/87 esas sayılı dosyası kapsamında yer alan iddianamenin düzenlendiği 20/02/2017 tarihinden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir uyuşturucu madde kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği, ancak Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/87 esas, 2018/142 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmiş bulunduğu için dosyaların birleştirilmesinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/03/2016 tarihli ve 2014/10-847 esas, 2016/128 karar sayılı ilâmında vurgulandığı üzere, zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, kesinleşen hükümdeki cezanın sonuç cezadan indirilmesi, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği nazara alındığında, Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uyarınca hüküm kurulup, evvelce kesinleşen Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli kararında belirlenen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

B. Anayasa’nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesi uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, başka bir suçtan dolayı Amasya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın yüzüne karşı verilen 12.03.2019 tarihli kararda, ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle de kararı istinaf edebileceği hususu gösterilmediğinden, kanun yolu bildiriminin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı, sanığın 20.03.2019 tarihli istinaf dilekçesinin yanıltma nedeniyle süresinde olduğu ve Mahkemenin istinaf taleplerinin süreden reddine dair 09.04.2019 ve 16.12.2021 tarihli ek kararlarının da hukuki değerden yoksun olduğu, açıklanan nedenlerle anılan kararın da kesinleşmediği anlaşılmıştır.

C. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd.

maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.