10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davada İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalılar vekillerinin temyiz istemleri hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in müvekkilinin iş yerinde 28.08.2012 tarihinde kaza geçirdiğinden bahisle, müvekkili aleyhine açılan rücuan tazminat davasında davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 29.01.2020 tarihli raporunda %19,2 olarak belirtildiğini, davalı ...'in müvekkili aleyhinde açmış olduğu tazminat dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 26.09.2018 tarihli raporunda ise %28,2 oranında sürekli iş göremezlik derecesinin belirtildiği, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 17.06.2019 tarihli raporunda maluliyet oranının başlangıçta %26, 25.04.2016 tarihinden itibaren %28.2 oranında malul kaldığının belirtildiğini, raporlar arasında çelişki olması nedeniyle Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan tekrar alınan 09.12.2019 tarihli raporda ise sigortalının %25,6 sürekli iş göremezlik oranı belirtilmişse de itiraz üzerine bu defa Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 22.10.2020 tarihli raporunda %11 oranında malul kaldığının belirtildiğini, davalılardan SGK tarafından müvekkili aleyhinde derdest Bursa 6. İş Mahkemesinin 201/606 E.sayılı rücu davası ile yine davalılardan ... tarafından Ankara Batı 2. İş Mahkemesinin 2015/130 E. sayılı tazminat davasında alınan Adli Tıp Kurulu raporları arasında farklılıklar olması nedeniyle, Bursa 6. İş Mahkemesinin 201/606 E.sayılı dosyasından yapılan 06.07.2021 tarihli duruşmada verilen ara karar gereği davalılara dava açmak üzere süre verildiğini beyanla sigortalı ...'in 28.08.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ATK 2. Üst Kurulu tarafından raporda maluliyet hesabı yapılırken açık bir hata yapıldığını ve maluliyet oranının yeniden tespit edilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile sigortalı ...'in 28.02.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile iş göremezlik oranının E cetveline göre %11 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2022/518 Esas, 2023/1652 Karar sayılı kararıyla; davalının sürekli iş göremezlik oranı yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edildiği, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2.Dairenin 11.12.2023 tarihli 2023/13127 Esas, 2023/12634 sayılı kararında; Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 22.10.2020 tarih ve 2013 sayılı raporundaki, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesindeki azalmanın Kurul muayene tarihi olan 06.01.2020 tarihi olduğuna dair değerlendirmesi dikkate alınmadan, baştan itibaren davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %11 olarak belirlenmesinin hatalı olduğu, davalı sigortalının iş göremezlik derecesinin azalma yoluyla belirlenen oranının başlangıç tarihinin de hükümde gösterilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile sigortalı ...'in 28.02.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle iş göremezlik oranı 06.10.2020 tarihinden itibaren %11 olduğunun tespitine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyizi; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

İlk derece Mahkemesince bozma kararına uyulduğunu, ancak 30.05.2024 tarihinde yapılan ilk duruşmada yine aynı Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporu ile yetinilerek yalnızca önceki kararına tarih eklemek suretiyle başka hiçbir inceleme yapılmadan karar verildiğini, eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm kurulduğunu, yeterli delil toplanmadığını, Adli Tıp Üst Kurulunun en üst merci olduğu gerekçesiyle bu kurul tarafından verilen raporun hükme esas alındığını, raporun nihai rapor olarak kabulünün hukuka aykırı olduğunu, gerekçeli kararda belirtilen tarih hatalı olduğunu, Mahkemece gerekçeli kararında; iş göremezlik oranı 06.10.2020 tarihinden itibaren %11 olduğunun tespitine, şeklinde hüküm kurulmuşsa da Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporundaki tarihin 06.01.2020 olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyizi; mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğunu, davalı Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'in iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Eldeki davada, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 22.10.2020 tarih ve 2013 sayılı raporunda davalı sigortalının iş göremezlik oranının başladığı tarihin 06.01.2010 olarak belirtilmesine rağmen maddi hata ile bozma ilamında 06.10.2020 tarihi olarak belirtilmesi ve mahkemece de iş kazası nedeniyle iş göremezlik oranının 06.10.2020 tarihinden itibaren %11 olduğunun tespitine dair hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3.Öte yandan kazazede sigortalı davalının soyadının "..." olduğu, ancak hükümde maddi hata ile "..." olarak yazıldığı anlaşılmıştır.

4.Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında davalı sigortalının "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesi, "06.10.2020" tarihinin silinmesine, yerine "06.01.2020" tarihinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.