8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A- Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2021 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

B- Sivas Çocuk Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarih, 2018/69 Esas, 2018/352 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına karar verilmiştir.

C. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18.

Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile istinafa konu eylemin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğundan kamu davasının düşürülmesi ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebi; sanığın beraat etmesi gerekirken usul ve kanuna aykırı sadece beyanlarına dayanarak mahkumiyet kararının temyiz ettiğine ilişkindir.

Mahkumiyet kararının verildiği tarihten itibaren zamanaşımına uğradığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

A. UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre 11.02.1999 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası ile 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin ve 7 yıl 12 ay olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 11.12.2018 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.