20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/09/2022 tarih ve 2022/29 E. - 2022/288 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin 2020/78481 sayılı "..." ibareli marka başvurusuna davalı şirketin 2020/42809, 2014/11208, 2015/86283, 2018/12967, 2020/42906, 2020/42807 sayılı ve "..." ibareleri markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabulüne karar verilerek başvurunun reddedildiğini, bu ret kararına karşı müvekkilin yeniden inceleme taleplerinin bu kez ...

2021.M-10308 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddine karar verildiğini, oysa tarafların markalarının benzer olmadığını, davacının marka başvurusunda yer alan "..." ibaresinin Türkçe olduğunu ve aynı şekilde okunduğunu, davalının markalarında yer alan "..." ibaresinin İngilizce olduğunu ve "..." şeklinde okunduğunu, davacının "...", "..." ibareli 2021/086914, 2019/127800 sayılı markalarının bulunduğunu, dava konusu markanın davacı şirketin sahibi ...’nun ad ve soyadının ilk harflerinden oluştuğunu, davacı şirketin ticaret unvanının da aynı çekirdek unsuru içerdiğini, davacı şirketin aynı zamanda ... domainlerinin aktif olarak sahibi olduğunu ileri sürerek, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2021-M-10308 sayılı kararının iptale karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının marka başvurusu ile davalının markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, dava konusu kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, davacının markasının tescili halinde davalının markaları ile aynı alanda faaliyet gösterileceğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, davacı markasının tescilinin haksız rekabet teşkil ettiğini ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davacının adına tescilli domainlerden yola çıkarak davalının marka hakkını ihlal etmesinin hukuken mümkün olmadığını, dava konusu marka başvurusunun SMK madde 6/5 gereğince de reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, taraf markalarının aynı emtia sınıfına (41.sınıf) yönelik olduğu, davacının markasında davalının markalarında yer alan esaslı unsurun çok benzerinin, benzer bir kompozisyon ile yine esaslı unsur olacak şekilde kullanıldığı, 41.sınıf hizmetlere yönelen ortalama tüketicinin, markalar arasında bir bağ olduğunu düşüneceği, iltibas tehlikesinin gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, karşılaştırılan marka görselleri arasında benzerlik bulunmadığını, dava konusu "..." markasının logosunda insan görselinin % 60'tan fazla yer kapladığını, yazı ve renk unsurlarının da farklı olduğunu, davalının fiili logo kullanımının mavi beyaz renklerden oluştuğunu, "..." ibaresinin ...'un baş harflerini kapsadığını, "..." ibaresinin ise ...'nun ad ve soyadının baş harflerinden türetildiğini, müvekkilinin "...", "..." ibareli 2021/086914, 2019/127800 sayılı markalarının bulunduğunu, davacı şirketin sahibi ...'nun vücut geliştirme antrenörü olduğunu, ... domainlerini önceden beri aktif olarak kullandığını, davalıdan da önce dava dışı ...'ın 2013/21253 sayılı "..." ibaresini 41.sınıfta tescil ettirdiğini, bu markanın halen tescilli bulunduğunu, davalı markalarının iptal edilmesinin gerektiğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Dava, marka tescil başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalının redde mesnet "..." asli unsurlu markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira karşılaştırılan markalar arasında, redde mesnet markanın asli unsuru olan "..." ibaresinin Türkçe okunuş biçimi olan "..." ibaresinin başvuruda asli unsur olarak kullanılmasının yanında aynı renklere ve "..." kelimesine ortak olarak yer verilmesi nedeniyle yüksek dereceli benzerlik bulunduğu, başvuruda kullanılan şekil unsurunun yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, geneline hakim olan tertip tarzının da başvuruyu davalı markalarına yakınlaştırdığı, başvuru kapsamındaki hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, davacının 2021/086914 sayılı markasının başvurudan sonraki tarihli olduğu, 2019/127800 sayılı markasının ise davacıya başvurunun tescili yönünde herhangi bir hak sağlamayacağı, önceye dayalı kullanım iddiasının, kendisinden önce tescilli bir marka mevcutken dava konusu başvurunun tesciline imkan vermeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 16/01/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/01/2025