4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.10.2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 3.200,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 3.300,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada mevcut Adli Tıp Kurumundan alınan alınan raporlara göre, kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacıda herhangi bir sürekli sakatlık halinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; maluliyet raporlarının yanlış yönetmeliğe göre düzenlendiğini, tazminat hesaplamasında PMF 1931 Yaşam Tablosunun uygulanması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan maluliyet raporunda davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacının bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun reddine, davacının 9 ay boyunca geçici iş göremezlikten kaynaklı tazminat talebinin bulunduğu gerekçesiyle bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne ancak Dairece hesaplanan 12.636,00 TL'nin ıslah edilmediği gerekçesiyle 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının kabulüne, geçici iş göremezlikten kaynaklı fazlaya ilişkin hakların saklı bırakılmasına karar verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararını düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hesaplama yapılamayacağını, 100,00 TL üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu, kendilerine ıslah hakkı tanınması gerektiğini aksi halde 12.636,00 TL üzerinden hüküm kurulması gerektiğini, fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, trafik kazası sonucu oluşan maluliyet nedeniyle talep edilen tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 90, 91 inci maddeleri.

3.Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; özellikle davacı zararının istinaf aşamasında yapılan hesaplama sonucu ilk talepten daha fazla olarak belirlendiği ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 357 nci maddesi uyarınca istinaf aşamasında ıslah yoluna gidilemeyecek olmasına göre talep edilen miktar yönünden hüküm tesisinin sonuç itibariyle doğru olmasına göre davacı vekilince ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.