9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın nitelikli cinsel istismarda bulunmadığının basit olduğuna, çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f ve 110/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Sanığa verilen cezaların alt hadden tayin edilmesi nedeniyle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, üst hadden ceza verilmesi için kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık ve Müdafinin Temyiz İstekleri

Kararın usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, eksik araştırma ve değerlendirme ile karar verildiğine, raporun bilimsel kriterlere uygun olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

1.Olayın oluş şekli, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları ile bu beyanlarla çelişen Denizli Devlet Hastanesince düzenlenen 26.02.2015 tarihli rapor, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Dosya içeriğine göre sanığın, olay tarihinde mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair herhangi bir delil bulunmadığı ve mağdureyi şahsına zarar vermeden kendiliğinden bıraktığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f ve 110. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Bozma nedenlerine göre Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.