12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 75.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.857,70 TL maddi tazminatın ve 2.250,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 1.845,60 TL'ye indirilmesi, manevi tazminatın 5.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/96 Esas – 2017/230 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten adam öldürme suçundan 11.04.2007-28.08.2007 tarihleri arasında 139 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.03.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminat miktarının 1.845,60 TL'ye indirilmesi, manevi tazminat miktarının 5.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının silahla kasten yaralama, bıçakla kasten yaralama ve karşılıklı müessir fiil suçlarından tutuklandığı, kasten adam öldürme suçundan beraat ettiği, beraat kararında ayrıca kasten yaralama suçundan suç duyurusunda bulunulduğu ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede davacının adli sicil kaydında tutuklama müzekkeresine konu aynı tarihli yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyet kararı bulunduğu göz önüne alındığında; davacının tutuklu kaldığı sürenin hangi suç bakımından infaz edildiğinin ilgili ceza infaz kurumundan açıkça sorularak ve tutuklama kararına konu kasten yaralama suçu yönünden dosyaların akıbetlerinin araştırılarak, davacı hakkında beraat dışında mahkumiyet kararı verilmiş olması halinde; tutuklama müzekkeresine konu ancak tutukluluğu infaz görmeyen suçtan mahkumiyet kararı verilmiş ise mahsup yapılıp yapılmadığı, tutukluluğun infaz gördüğü suçtan mahkumiyet kararı verilmiş olması halinde mahkumiyetinin tutukluluk süresinden fazla olup olmadığı araştırılarak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde karar verildi.