4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı sanığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararı temyiz etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun avukat olan sanığın avukatlık görevinden doğan veya görev sırasında işlediği suç kapsamında olduğu, 15.07.2020 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle değişik 1136 sayılı Kanun 59. maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiğinden Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve sanık tarafından UYAP Kayıtlarına göre 09.12.2021 tarihinde temyiz edilen 01.12.2021 tarihli ek karar kaldırılarak gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz istemi, alt sınırdan ceza verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğu, hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılanın olay günü görevli olmadığı, hakaret kastı bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Sanığın temyiz istemi; görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararın temyize tabi hale geldiği, kararın Yargıtay temyiz incelemesine gönderilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Katılanın olay günü görevli olduğundan ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması hususunda mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.