7. Ceza Dairesi

Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2010/896 Esas, 2011/532 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE

Yabancı uyruklu sanığın yokluğunda verilip 06.11.2011 tarihinde ilanen tebliğ edilen, akabinde sanığın başvurusu üzerine sanığa belirttiği yurtiçi adresinde tekrar 29.02.2024 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, dosyaya 14.03.2024 tarihinde vekaletname ibraz eden sanık müdafi tarafından, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.03.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2010/896 Esas, 2011/532 Karar sayılı ek kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.