20. Hukuk Dairesi

Dava, YİDK marka kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, SMK'nın 6/1. maddesinin uygulanabilmesi için taraf markalarını oluşturan işaretler yanında markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin de benzer olmasının gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacı şirketin 2005/02228 sayılı ve "..." ibareli markasına dayandığı, marka işaretleri aynı ibareden oluşmakta ise de, davacının mesnet markasının kullanımını ispatlayamadığı, bu nedenle markasının SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında yapılacak değerlendirmeye esas alınamayacağı, öte yandan, hükümsüzlük davası yönünden davacı markasının "televizyon ve beyaz eşya" mallarında ciddi ve pazar payı oluşturacak şekilde markasal kullanıldığı ispatlanmış ise de, bu kez dava konusu marka kapsamındaki hizmetlerle, davacının mesnet markası kapsamındaki malların benzer olmadığının anlaşıldığı, içerisinde makine mühendisi ve elektronik haberleşme mühendisi bilirkişilerin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda "rafta hazır/ticari evsel ve/veya endüstriyel alet ve makinelerinin, bu alet/makine içerisinde veya başkaca araçlar kapsamında kullanılan ara ürünler/ekipmanlar/aparatlar ve bunların satışı, bakımı, onarımı, tasarlanması ve üretilmesi ile ilgili hizmetler ile benzer/türdeş kabul edilmesinin mümkün görülemediği"nin belirtildiği, davacı tarafın sınıfsal benzerlik yönünden emsal gösterdiği kararın somut uyuşmazlıkta karşılaştırılan mal ve hizmetler yönünden emsal teşkil etmediği; öte yandan tanınmışlık özelliği sabit bir olgu olmadığından, herhangi bir davada dayanılan markanın tanınmış olduğunun ileri sürülmesi halinde, her bir somut olayda o markanın tanınmış olup olmadığının ve tanınmışlığını sürdürüp sürdürmediğinin münferiden ispatlanması gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 20.09.2022 tarih ve 2021/1343 E.-2022/6061 K. sayılı kararının bu yönde olduğu, eldeki dava yönünden davacının mesnet markasının tanınmışlığını ve SMK'nın 6/5. maddesinde şartların oluşma ihtimalini kanıtlayamadığı, davalı şirket başvurusunun kötü niyetle yapıldığına dair de somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 17/01/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 09/02/2025