8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A.Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.02.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.08.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Eskişehir 4.

Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/1407 Esas, 2019/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24.

Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2020/501 Esas, 2021/1617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezasını temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde uyuşturucu madde kullanarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla; soruşturma kapsamında sanık hakkında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2017 tarihli kararıyla TCK 191/2-3 maddesi uyarınca 5 yıl süreyle kamu dava açılmasının ertelenmesi ve asgari 1 yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, bu kararın şüpheliye 05.06.2017 tarihinde tebliğ edildiği, Eskişehir Devlet Hastanesince yapılan tedavi amacıyla sevkinin sağlanmasına rağmen müracaat etmemesi üzerine 23.06.2017 tarih ve 2017/1734 Komisyon Kararı ile uyarılmasına karar verildiği ve bu uyarının 10.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu kez yasal süre olan 10 gün içerisinde yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi üzerine hakkındaki erteleme kararının kaldırıldığı, sanığın uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğ gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinafı üzerine: olay tarihinde meydana gelen kavga olayı nedeniyle 22.12.2016 tarihinde ifadesi alınan sanığın "Y. D. adlı kişiden uyuşturucu madde satın aldığını, T. B. K. ile birlikte kullandıklarını" savunduğu, alınan idrar örneğinde amfetamin, extacy ve esrar maddelerinin tespiti ile atılı suçun sübuta erdiği, 23.02.2017 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 05.06.2017 tarihinde tebliğ edilip 21.06.2017 tarihinde kesinleştiği, denetimli serbestlik sürecinde sanığın hastaneye başvurmadığı, uyarı yazısının 10.07.2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen başvurmayarak denetim yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden dava açma koşulunun oluştuğu anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının isabetsiz olduğundan ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında, 21.12.2016 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir kanun yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 23.02.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 21.12.2016 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2020/501 Esas, 2021/1617 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.