8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 53/1-2-3, 54/1-4 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 52/2-4, 53, 58/6-7, 63 ve 54/1-4 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/441 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği, eksik araştırma yapıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'nin 09.03.2022 günü saat 15.30 sıralarında ticari taksi ile Nizip İlçesi Uluyatır Mahallesinde ikamet eden ... ... ... isimli şahıstan uyuşturucu madde satın alacağı ve bu maddeyi satmak amacı ile ilçe merkezine getireceği bilgisi üzerine sanığın yolcu olarak bulunduğu ticari taksinin durdurulduğu, aracın sürücüsü ..., ön yolcu koltuğunda ... ve arka koltuğunda sanık ... olduğu, ...'a ait alüminyum folyo içerisinde daralı ağırlığı 0,47 gram Metamfetamini rızası ile teslim ettiği, sanık ..., bir adet şeffaf poşet içerisinde daralı ağırlığı 32,34 gram olan metamfetamini kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, sanık üzerinde ele geçirilen net ağırlığı toplam 28,8 gram metamfetamin maddesini satmak amacıyla bulundurduğuna ve ...'a 50,00 TL karşılığında sattığına dair ele geçirilen uyuşturucu maddenin türü ve miktarı itibariyle kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, salt uyuşturucu madde kullanıcılarının bu miktarlarda ve türde uyuşturucu taşımalarının hayatın olağan akışına uygun olmaması, sanık ikametinde hassas terazi ele geçirilmesi, kolluk tarafından olay öncesi ...'nin Uluyatır köyünden uyuşturucu madde satın alıp ilçedeki bağımlı şahıslara satacağı yönünde bilgiler elde edilmesi karşısında sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın içinde bulunduğu ticari taksinin durdurulması suretiyle sanığın üzerinden çıkan ve kendisine ait rızaen teslim ettiği maddenin metamfetamin maddesi olduğu, yine aynı tarihte ikametinde yapılan aramada hassas terazi ve esrar tohumu bulunduğu, ele geçirilen maddelerin kişisel kullanım sınırının üzerinde olması hususları nazara alındığında; sanığın üzerine atılı "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak" suçunu da işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hakkındaki isitihbari bilgi ile uyumlu sanığın olay günü üzerinde kişisel kullanım miktarı üzerinde uyuşturucu madde, ikametinde yapılan aramada ise hassas terazi bulunduğu, sanığın böylece uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın yargılama safahatında uyuşturucu maddeyi aldığını söylediği, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şahıs hakkında yeni delillerin ortaya çıkması durumunda mahkumiyet kararı verilmesi halinde yargılamanın yenilenmesi yoluyla sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilebileceği imkan dahilinde olup, tüm dava dosyası kapsamına göre karar usul ve kanuna uygun bulunmuş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

A. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

B. Adli emanetin 2022/491 ve 2019/307 sırasına kayıtlı eşyaların müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi hususlarının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/441 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının (4) numaralı bendine, ''...tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere ''... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapsa çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin ve müsadere ile ilgili hükmün (10) numaralı bendinde bulunan ''İMHASINA'' ibareleri yerine ''5237 sayılı Kanun'un 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.