10. Ceza Dairesi

2.2313 sayılı Kanun'a aykırılık

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Dairemizin bozma kararı üzerine, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçların sübut bulmadığına,

2.Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, İlişkindir. III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçların vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ve 5275 sayılı CGTİK'in 108/2. maddesine göre; birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması durumunda bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/265 Esas, 2020/165 Karar sayılı ilamı yerine Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/6 Esas, 2020/38 Karar sayılı ilamının kararda gösterilerek tekerrüre esas alınmasının kanuna aykırı olduğu değerlendirilmiş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerlerine “Sanığın, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/265 Esas, 2020/165 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi, Suretiyle, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.