4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; Mahkemece verilen kararın hakkaniyete uygun olmadığına, dosyasının yeniden gözden geçirilmesine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

Sanığa yükletilen hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 15.10.2019 tarihli bozma ilâmı öncesi verilen ve sanık hakkında tayin edilen hapis cezalarının ertelenmesine dair hükümlere yönelik sanık aleyhine temyiz başvurusunun bulunmaması karşısında, ilk hükümlerdeki cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden, bozma kararı sonrası verilen hükümlerde sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanmayarak 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine aykırı davranılması dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği, hüküm fıkralarındaki "TCK 51. maddesine göre ertelenmesine yer olmadığına" ve kasten yaralama ile görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ibarelerinin çıkartılarak, yerine hüküm fıkralarına "sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine, sanığın kasten yaralamaya teşebbüs ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, hakaret suçuna ilişkin 1 yıl 2 ay 17 gün denetim süresine tabi tutulmasına " ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.