4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına vesaire ilişkindir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, fuhuş eyleminin temyiz dışı diğer sanıklar S.T. ve N.D. tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılması, sanığın da aynı zamanda fuhuş suçunun mağduru konumunda olması ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurun çelişkili beyanları dışında başkaca delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.