4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde, başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen kararı, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tefhimin yöntemine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu tespit edilip, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanık 19.01.2022 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteğinde bulunmuştur.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık olmadığından temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde karar verildi.