7. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Torul ilçesi, Cebeli Köyü, ... Mahallesi, 101 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğunu, bu taşınmazda doğal kaynak suyu bulunduğunu, bu doğal kaynak suyunun genel su rejimine tabi bir su olmayıp, davacının özel mülkiyetinde ve arazisindeki bitkilerin ihtiyacına dönük kullanılan su olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde Karaca Mağarası bulunduğunu, işbu mağaranın turizm açısından değer ifade ettiği için bu köydeki yol güzergahlarında iyileştirmeler yapıldığını, bu yol yapım çalışmalarında davacının arazisine su kanalı ile akmakta olan suyun kesildiğini ve yolun altında kalan arazi suyunun yolun üstünde bırakıldığını, sorasında da kaptaja alınan suyun aşağıdaki mahalleye bağlandığını, kaptajın bulunduğu arazi sahipleri kendi arazilerinde bulunan suyun davacıya ait olduğunu kabul etmelerine rağmen köy tüzel kişiliği tarafından müdahalenin devam ettiğini belirterek, davacının arazisine akmakta iken davalının müdahalesi ile kesilen suya el atmanın önlenmesi ile kaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının su ihtiyacı içinde olmadığını, müdahale iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kaynak suyunun 101 ada 1 parsel sayılı orman parseli içerisinden çıktığı ve genel su olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının sulama suyu ihtiyacının bulunduğu, davalı köy tüzel kişiliğinin ise içme suyu ihtiyacının bulunduğu, içme suyu ihtiyacının sulama suyu ihtiyacına nazaran öncelikli olduğu, yol yapımı çalışmalarında davacının 374 ada 29 parselden çıkan sudan arazisine su aldığı, 101 ada 9 parsel sayılı davacıya ait taşınmazın ihtiyacının karşılandığı, bu haliyle davacının kadim kullanım hakkının ihlal edilmediği, 374 ada 29 parseldeki kaynak için su rejimi kurulmasına yönelik su ihtiyacı araştırması yapılmasına yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; suyun kaynadığı yer hakkında mahkemece yanlış tespit yapıldığını, 101 ada 1 parselden ayrıca su çıkmadığını, davalı köyün başka su kaynakları olduğu, davacının suyunun ise yetersiz olduğunu, yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, suya müdahalenin meni istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.