4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine, şeker hastası olduğuna, kendisini savunduğuna, kararın bozulması talebine vesaire ilişkindir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Hakaret suçundan kurulan hükümde haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanmasına karşın görevi yaptırmamak için direnme suçunda anılan Kanun'un 29 uncu maddesinin gerekçe gösterilmeksizin uygulanmaması suretiyle çelişki yaratılması,

2.Bozma öncesi, sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından lehe temyizi sonrası hükümlerin bozulması üzerine yapılan yargılamada, toplam ceza miktarı üzerinden 1412 sayılı CMUK'un 326/son gereğince cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.