4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemenin, bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; korkup kaçtığına, görevliye direnmediğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, kimseyi tehdit etmediğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicilinde görülen ilâmın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde değişiklik getiren düzenlemenin, suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında "Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden, yasal şartları bulunmayan CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.