Esas No
E. 2023/3554
Karar No
K. 2025/1282
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

8. Ceza Dairesi

E. 2023/3554 K. 2025/1282 T.
Karar Sonucu ONANMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3554, K. 2025/1282, T. 18.02.2025
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3554
Karar No
2025/1282
Karar Tarihi
18.02.2025
Dava Türü
Ceza
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Karar Sonucu
ONANMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

8. Ceza Dairesi         2023/3554 E.  ,  2025/1282 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/2319 E., 2023/678 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2022 tarihli ve 2022/579 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 43/1., 62., 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.

Ceza Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli ve 2022/2319 Esas, 2023/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın daha önceden tanıdığı ve bir kaç kez görüştüğü katılan ...'ı arayarak, iki arkadaşı ile birlikte mangal yaptıklarını, kendisinin de aralarına katılmasını istediğini söylediği, bunun üzerine ...'ın taksicilik yapan ...'ı arayarak sanık ...'in kendisini çağırdığı yere gittiği, sanığın aracın önüne yüzü maskeli ve elinde elde edilemeyen pompalı bir tüfekle geldiği, her iki katılanı araçtan zorla indirdiği, ...'e taksi şoförü ...'in elini ve ayağını bağlamasını söylediği, ...'in de sanık tarafından kendisine verilen ip ile ...'i gevşek bir şekilde bağladığı, ... ve sanığın ...'i aracın içine koydukları, sanık ...'in katılan ...'i döve döve araçtan uzaklaştırdığı, yeterince sıkı bağlanmamış olan ...'in iplerden kurtularak hemen aracıyla olay yerinden uzaklaşmaya başladığı, bunun üzerine panik olan sanığın da başka bir yöne kaçtığı, bir süre sonra polislerle olay mahalline geri dönen ...'in kanlar içerisinde buldukları katılan ...'i hastaneye götürdükleri şeklinde gerçekleştiği iddia olunan olaya ilişkin olarak;

Sanığın, her iki katılanı ayrı ayrı pompalı tüfekle araçtan indirdiği, her iki katılanı ayrı ayrı hürriyetinden alıkoyduğunun anlaşılması karşısında; mağdur sayısınca kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın savunmaları, katılan mağdurların beyanları ile alınan sağlık raporuna göre, sanığın cebren, katılanları ele geçirilemeyen silahı da kullanmak suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda yapılan eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli ve 2022/2319 Esas, 2023/678 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog