8. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3554
- Karar No
- 2025/1282
- Karar Tarihi
- 18.02.2025
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku
- Karar Sonucu
- ONANMASINA
8. Ceza Dairesi 2023/3554 E. , 2025/1282 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2022 tarihli ve 2022/579 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 43/1., 62., 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.
Ceza Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli ve 2022/2319 Esas, 2023/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın daha önceden tanıdığı ve bir kaç kez görüştüğü katılan ...'ı arayarak, iki arkadaşı ile birlikte mangal yaptıklarını, kendisinin de aralarına katılmasını istediğini söylediği, bunun üzerine ...'ın taksicilik yapan ...'ı arayarak sanık ...'in kendisini çağırdığı yere gittiği, sanığın aracın önüne yüzü maskeli ve elinde elde edilemeyen pompalı bir tüfekle geldiği, her iki katılanı araçtan zorla indirdiği, ...'e taksi şoförü ...'in elini ve ayağını bağlamasını söylediği, ...'in de sanık tarafından kendisine verilen ip ile ...'i gevşek bir şekilde bağladığı, ... ve sanığın ...'i aracın içine koydukları, sanık ...'in katılan ...'i döve döve araçtan uzaklaştırdığı, yeterince sıkı bağlanmamış olan ...'in iplerden kurtularak hemen aracıyla olay yerinden uzaklaşmaya başladığı, bunun üzerine panik olan sanığın da başka bir yöne kaçtığı, bir süre sonra polislerle olay mahalline geri dönen ...'in kanlar içerisinde buldukları katılan ...'i hastaneye götürdükleri şeklinde gerçekleştiği iddia olunan olaya ilişkin olarak;
Sanığın, her iki katılanı ayrı ayrı pompalı tüfekle araçtan indirdiği, her iki katılanı ayrı ayrı hürriyetinden alıkoyduğunun anlaşılması karşısında; mağdur sayısınca kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın savunmaları, katılan mağdurların beyanları ile alınan sağlık raporuna göre, sanığın cebren, katılanları ele geçirilemeyen silahı da kullanmak suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda yapılan eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 11.04.2023 tarihli ve 2022/2319 Esas, 2023/678 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.