8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece

Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/358 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52/2-4, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1.cümle, 62, 52/2-4, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay hapis cezası ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi'nce 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvuruları yerinde görülerek, İlk Derece Mahkemesi kararının hapis cezasına ilişkin hesap hatasının 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine; İlk Derece Mahkemesi'nce uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvuruları yerinde görülerek, İlk Derece Mahkemesi kararının, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve müdafinin temyiz istemleri;

suçların sübutuna, tanık beyanının çelişkili olduğuna, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı kararlar verildiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe A-Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b. maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemeleri'nden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. madde kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B-Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kurulan hüküm yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyası kapsamında usulüne uygun olarak alınan arama-el koyma kararına istinaden delil elde edildiği ve sanığın adli sicil kaydından anlaşılan suç işleme eğilimi ve kişiliği ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, lehe hükümlerin Mahkeme'nin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/680 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B-Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/680 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.