4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi özetle; suça konu imalatların 2015 yılının Eylül ayında yapılıp, zamanaşımının dolduğuna ve bina niteliği bulunmayıp alan kazanılmadığından suçun oluşmadığına ilişkindir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda suça konu imalatları 2004, temyiz dilekçesinde ise 2005 yılında yaptığını, suç tarihinin hatalı belirlendiğine yönelik savunması ve bilirkişi raporunda yapım tarihine ilişkin herhangi bir belirlemenin bulunmaması karşısında, ilgili yere ait hava fotoğrafları da temin edilip, imalatlardaki eskime, yıpranma, kabarma, dökülme ve korozyon durumları gibi yıpranma oranını da içeren teknik verilere göre ek bilirkişi raporu alınıp inşaatların yapım tarihinin tam olarak tespit edilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.