9. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle, dosya incelendi.

Bakanlık vekilinin İlk Derece Mahkemesine hitaben sunduğu 07.09.2016 tarihli dilekçesinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettiği, İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının tebliği üzerine istinaf başvurusunda bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun şikayet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği, ret kararının tebliği üzerine Yargıtay Başkanlığına hitaben sunmuş olduğu dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının ek karar ile kesin olarak reddedildiği, ek kararın tebliğine rağmen ayrıca bir dilekçe sunmadığı anlaşılmış olup, temyiz incelemesinin katılan mağdure vekilinin temyiz istemi ile sınırlı yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü : 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.