10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait iş yerinde 14.01.2013 ile 01.07.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait işyerinde bulunduğu bir çok tanığın beyanından anlaşılsa da davacının, iş yerinde bulunma sebebinin çalışma olduğu hususunu her türlü şüpheden uzak bir biçimde ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Davalıya ait işyerinin 19.08.2013 tarihi itibariyle kanun kapsamına alındığı ve halen devam ettiği, iş yerinde 2015 yılına kadar bir, takip eden yıllarda ise toplamda iki veya üç işçi çalıştığı, davacıya ait hiç SGK girişi bulunmadığı; davalının 04.04.2013 tarihinde Hal Komisyonculuğu tescilinin bulunduğu, 26.03.2013 tarihli vergi kaydına göre de işe başladığı; davacının talep konusu dönemde aralıksız 4/b (zorunlu tarım sigortası) kapsamında sigortalı olduğu ve primlerini ödediği anlaşılmaktadır. İş yeri ve komşu bordro tanıklarının dinlendiği, davacının kesintisiz fiili çalışmasına ilişkin beyanlarının olmadığı, davacının davalının müstahsili olup zaman zaman ürünlerini teslim ettiği, zaman zaman iş yerinde kasa tasnif işini yaptığı, başkalarına ait ürünlerin iş yerine getirilmesini sağladığı, bu faaliyetlerinin hizmet akdi kapsamında düzenli ve ücret karşılığı yapılıp yapılmadığı noktasında beyan ve başkaca delil bulunmadığı, 2017 yaz ayında halin kapalı olduğu, iddia kapsamında sadece tanık ...'nin beyanında 2013-2016 arası düzenli olmamakla beraber davacının şoför olarak çalıştığı, arada sıkışıldığında hatıra binaen araç kullandığının beyan olunduğu; müstahsillerin zaman zaman halcilere yardım etmesi de olağan bir durum olduğundan, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanuna aykırılık bulunmadığı” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, davalının davacı için 2013 ve 2014 yıllarında 5 adet "müstahsil makbuzu" düzenlediğinin sabit olduğu, bu resmi belgeler dikkate alındığında davacının, davalının sürekli müstahsili olmadığı sadece 5 kez, o da 2013 ve 2014 yıllarında davalıya ürün verdiğinin somut delille ortada olduğunu, hal böyleyken, davacının 2013-2018 yılları arasında halde davalıya ait iş yerinde çalışmasının tamamen müstahsillik sebebine dayandırılmasının dosya kapsamındaki resmi verilerle uyuşmadığı gibi dinlenen çoğu tanığın anlatımıyla da uyuşmadığını; davacının çiftçilik kaydının bulunmasının, halin kapalı olduğu yaz döneminde kendi bahçesiyle, arıcılık faaliyetleriyle vs. ilgilenmesinin diğer aylarda davalının yanında çalışmadığına bir gerekçe olamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.