8. Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

Mağdure ... ve babası müşteki ... ile annesi müşteki ...'nin kovuşturma aşamasında sanık ...'den şikayetçi olmadıkları görülmekle, mağdureye atanan zorunlu vekilin davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/80 Esas, 2019/298 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/4092 Esas, 2021/3146 Karar sayılı kararı ile özetle, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) maddeleri uyarınca 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, mağdurenin anlatımının ayrıntılı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, sanığın alıkoyma kastıyla hareket ettiğine, beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

A. Mağdure vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede

Kayden 16.09.2004 doğumlu olup yargılama sırasında henüz on beş yaşını ikmal etmeyen mağdure ...'in babası müşteki ... ile annesi müşteki ...'nin kovuşturma aşamasında 04.07.2019 tarihli celsede alınan beyanlarında sanık ...'den şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, mağdure ...'in de hükümden sonra dosyaya sunmuş olduğu 25.09.2019 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki vâki şikayetinden vazgeçtiği görülmekle, mağdure vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın cinsel istismar eylemi sırasında ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme özgürlüğünü ortadan kaldırmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmadığından, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararında, katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.