7. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2016/662 Esas, 2017/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 110/3. maddesine muhalefet suçundan açılan davada, atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf

Katılan vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.04.2019 tarihli ve 2017/2610 Esas, 2019/1341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, bu karar Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.11.2022 tarihli ve 2021/24163 Esas, 2022/16888 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur. Bozma üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/771 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.11.2022 tarihli bozma ilamına uyularak, sanık hakkında atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamı ve özellikle dosyada mevcut bilirkişi raporu dikkate alındığında dava konusu suçun sübuta erdiği tartışmasız olup, usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkidir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, davanın dayanağını oluşturan suç tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.