4. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353. maddesi gereğince dosya incelendi,

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili şirketin "..." ticari unvanı altında faaliyet gösterdiğini, davalı tarafça haksız rekabet eylemlerine maruz kaldığını, "https://...com.tr/... uzantılı internet sitesinin erişime engellenmesini, müvekkili şirketin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, bu yorumların, eleştiri ve tüketiciyi uyarma sınırlarını aşmakta olup ifade özgürlüğü kapsamında da değerlendirilemeyeceğini, bu sebeple yargılama sonuna kadar teminatsız veya belirli bir teminat mukabilinde dava konusu internet sitelerinin erişiminin engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince; "... İhtiyati tedbire ilişkin yasal düzenleme, dava konusu, dava dilekçesindeki talep, dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının tedbir talebinin uyuşmazlığı çözer nitelikte olduğu ve yargılama sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiği kanaatine varılarak ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin REDDİNE, ..." karar verilmiştir. Verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, açmış oldukları davada ihtiyati tedbir koşullarının oluştuğunu beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak talebin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İstinaf sebepleri ile bağlı kalınarak yapılan incelemede; Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan yayının durdurulmasına yöneliktir. İhtiyati tedbirin şartları 6100 Sayılı HMK'nın 389/1. maddesinde genel olarak düzenlenmiştir. Buna göre, mevcut durumda meydana gelebilecek değişme sebebiyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

HMK'nın 390/2 maddesine göre, talep edenin haklarının derhâl korunmasında zorunluluk bulunan hallerde hakim karşı tarafı dinlemeden de tedbire karar verebilir.

HMK'nın 390/3 maddesine göre, tedbir talep eden, öncelikle tedbir istemine ilişkin dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak, yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Buradaki ispatın ölçüsü, “yaklaşık ispat” kuralına göre belirlenir. Yaklaşık ispat kuralı uygulanırken, iddianın doğruluğunu kabul etmekle birlikte, aksinin mümkün olduğu ihtimalini de gözetmelidir. Bu sebeple, ihtiyati tedbire karar verilirken, talebin haksız olma ihtimali de dikkate alınarak talepte bulunandan kural olarak teminat alınır. Geçici hukuki koruma kapsamında olan ihtiyati tedbir kararı verirken hakim, asıl uyuşmazlığı çözecek içerikte bir karar vermemelidir. Bununla birlikte, ihtiyati tedbire karar verilirken tarafların çıkar dengesini ve ihtiyati tedbirin amacını hakimin gözetmesi gerekli ve zorunludur. İhtiyati tedbir kararı verilmesinde hakime geniş bir takdir alanı bırakılmışsa da; hakim her somut olayda ihtiyati tedbir şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğini dikkatlice incelemelidir ve hangi yasal sebebe ve hangi somut duruma göre ihtiyati tedbir kararını verdiğini kararında belirtmelidir. İhtiyati tedbir şartları mevcut değilse, yasa’nın öngördüğü ölçüde ispat edilememişse, ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmelidir.

HMK'nın 396. maddesi gereğince durum ve koşulların değişmesi halinde mahkemesince ihtiyati tedbirin değiştirilmesine veya kaldırılmasına karar verilmesi her zaman mümkündür.Yukarıda yazılı madde hükmü gereğince ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için tedbir konulması talep edilen mal ya da hakkın dava konusu olması gerekir. Ancak nihai hükümle ve yargılama sonucu hüküm altına alınabilecek amaca tedbir yoluyla ve ara kararla ulaşılamaz. Şu durumda, mahkemenin dosya kapsamına uygun gerekçesine ve takdirine; Dava konusu talebin yargılamayı gerektirmesine, deliller toplanmadan ara karar ile nihai hüküm sonucu doğuracak şekilde tedbir kararı verilememesine, ihtiyati tedbir şartlarının mevcut olmamasına göre davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.