8. Ceza Dairesi

5252 sayılı Yasanın 5/2 madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 15/1 madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lira- sından az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1.Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun değerlendirilmediği, hükmün gerekçe kısmında ise zararının karşılanmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği belirtilmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesidir. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacağı ve 6136 sayılı Yasanın 15. maddesine aykırılık halinde, herhangi bir zarar bulunmadığından zararın giderimi koşulu aranmayacağı ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanması için gerekli objektif şartların mevcut olduğu sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları ile ilgili olarak mahkemece değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Uygulamaya göre de: 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan, hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.