4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde anılan hükmün kaldırılmasına ve sanığın yeniden mâhkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığını, yapıların konut ve barınma ihtiyacını karşılamaya yönelik olduğunu ve istinaf kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE

Sanığın; suçun işleniş şekliyle ortaya çıkan kişiliği, suçtan sonra ve yargılama aşamasında olumlu davranışının görülmemesi dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve diğer lehe hükümler yönünden ise sanık hakkında verilen sonuç ceza miktarı itibarıyla kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı,

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.