8. Ceza Dairesi

1.Şikayetten vazgeçme nedeni ile hakaret suçundan açılan kamu davasının düşürülmesinde hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2.Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Olayda 765 sayılı TCK. ve 647 sayılı Yasanın 5237 sayılı TCK.nuna göre sanık lehine olduğu kabul edildiği halde, lehe yasanın bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, tekerrüre esas geçmiş mahkumiyeti nedeniyle sanık hakkında tayin edilen cezada 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi uyarınca artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliği ile (ONANMASINA),

3.6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması sureti ile belirlenir" hükmü uyarınca 5237 sayılı TCK.nun tekerrür nedeni ile artırım öngörmediği ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek, yine 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin 647 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı göz önüne alınıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 31.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.