12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve banka hesaplarına bloke konulması nedeniyle 100.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat bakımından ise kısmen kabulü ile 1.200 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, davacının gözaltına alındığında emekli olduğu ve bu itibarla gözaltı süresi bakımından net asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, '' davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 514.82 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 07.02.2017 tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine'' ibaresinin eklenmesi ile manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin 07.02.2017 olarak yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının gözaltına alınmadan önce açığa alındığına, bu süreçte maaşlarını eksik aldığına, muhtelif bankalardaki hesaplarına bloke konulduğuna, emekli ikramiyesi dahil mevcut birikimini kullanamadığına, hesaplara bloke konulup kaldırılması arasındaki dönem bakımından faiz getirisi ile eksik aldığı maaşların maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/65 Esas – 2019/164 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 06.02.2017 - 18.02.2017 tarihleri arasında 12 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.06.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının 03.11.2016 tarihinde emekli olduğu, emekli olduktan sonra maaşını eksiksiz aldığı, bu suretle maddi kaybının olmadığı gerekçesiyle maddi tazminatın reddine, manevi tazminat yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının gözaltına alındığında emekli olduğu dikkate alınarak, gözaltı süresi bakımından net asgari ücret üzerine maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği kabulüyle, maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 514.82 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 07.02.2017 tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine'' ibaresinin eklenmesi ile manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin 07.02.2017 olarak yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Maddi tazminatın, davacının gözaltında kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’551.60 TL’’ yerine, bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’514.82 TL'’ olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

2.Davacının banka hesaplarına bloke konulması dolayısıyla parasını kullanamadığı ve faiz gelirinden yoksun kaldığına ilişkin talebine yönelik; davacının banka hesaplarına tedbir konulup konulmadığı, konulmuşsa hangi tarihte konulduğu ve ne zaman kaldırıldığı araştırılarak, tedbirin konulduğu ve blokenin kaldırıldığı aralık esas alınmak üzere bu döneme ilişkin faiz işletilip işletilmediği, faiz işletilmemiş olması halinde bilirkişi marifetiyle bu döneme ilişkin uygulanacak yasal faizin tespiti ile maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.