7. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suç tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda emval zararı tespit edilemediği belirtilerek 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 114. maddesi uyarınca tazminat hesabı yapıldığı ve orman idaresi tarafından tazminat raporu ile tespit edilen miktarın ödendiğinin bildirildiği anlaşılmakla, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanıklar hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden sanıklar hakkında yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.03.2025 tarihinde karar verildi.