7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Enstitüsü Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili davacının davalılar nezdinde çalıştığını, davalı ... Enstitüsü Başkanlığının asıl işveren olduğunu, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sonaerdiğini ancak kıdem tazminatı ile eksik kullandırılan yıllık izin ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Enstitüsü Başkanlığı vekili davalının asıl işveren olmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sonaerdiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının hizmet süresi ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının davalılar nezdinde 1998 yılında işe başladığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 01/10/1997 tarihinden itibaren çalıştığı kabul edilmek sureti ile HMK'nun 26.maddesine aykırı davranılması hatalı olmuştur.

3.Davacı vekili davacının yıllık izinlerinin 14 gün üzerinden kullandırıldığını, hizmet süresine göre eksik kullandırma sözkonusu olduğunu iddia ederek yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Mahkemenin itibar ettiği bilirkişi raporunda ise davacının sunulan belgelere göre 2007-2008-2009-2010-2011 yıllarında toplam 69 gün yıllık izin kullandığı belirlenmiş ve hizmet süresine göre hakettiği 220 günden mahsubu ile bakiye 151 gün için yıllık izin ücreti hesap edilmiş ise de, dosyada davacının 2004-2005-2006 yıllarında izin kullandığına dair izin belgeleri mevcut olup bunlar dikkate alınmamıştır. Öte yandan davacı vekilinin dava dilekçesindeki beyanı HMK'nun 31.maddesine göre açıklattırılmalı ve sonucuna göre gerekirse ek hesap raporu alınıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.