9. Ceza Dairesi

Sanığın savunmalarının iftiradan dönme niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden hakkında TCK’nın 269/1. maddesinin uygulanması, ayrıca dönme kabul edilen beyanlarının mağdur hakkında adlî soruşturma başladıktan sonra, fakat kovuşturma başlamadan önce gerçekleştiği düşünülmeden sanığın cezasından TCK’nın 269. maddesinin 2. fıkrası yerine 1. fıkrası ile indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına dair bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1- a, b, d, ve e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.