6. Ceza Dairesi

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 43/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Antalya 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.09.2012 tarihli ve 2011/298 esas, 2012/1314 sayılı kararının 14.01.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28.01.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 43/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/154 esas, 2019/646 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 20.11.2024 gün ve 94660652-105-07-21209-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.12.2024 gün ve 2024/123419 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE;

Adı geçen sanığın inceleme dışı müşteki ...'ya yönelik hakaret ve tehdit, katılan ...'a yönelik hakaret eylemleri nedeniyle Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerine karşı kanun yararına bozma yoluna başvurularak, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2020/25971 esas, 2021/7016 sayılı ilamı ile sanık ...'ın katılan ...'a yönelik hakaret ve müşteki ...'ya yönelik hakaret ve tehdit suçlarından bozma kararı verilmesini müteakip, anılan ilamda sanığın, katılan ...'a yönelik tehdit eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet kararına ilişkin gerekçeli kararın katılan ...'a usulsüz tebliğine ilişkin hukuka aykırılığın giderilerek gerekli tebliğ işlemlerinin yapıldığı nazara alınarak, adı geçen sanığın katılan ...'a yönelik tehdit eylemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın 19.04.2011 tarihinde farklı saatlerde inceleme dışı müşteki ...ve katılan ...'ı tehdit etmesi şeklinde gerçekleştiği kabul olunan olayda, sanığın her iki katılana (sanığın ...'a yönelik tehdit eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2020/25971 esas, 2021/7016 sayılı ilamı ile kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.) yönelik tehditlerinin aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, aynı sözle gerçekleştiği nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir tehdit fiilini oluşturduğu, tek fiille birden çok katılana karşı tehdit suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43/2. maddesi delaletiyle tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca arttırılarak ceza verilmesiyle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın müşteki ...ve katılan ...'a karşı tehdit eylemlerinin bağımsız suç olarak değerlendirilerek, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/154 esas, 2019/646 Karar sayılı kararının, sanık ...’ın katılan ...’a yönelik tehdit eylemi nedeniyle kurulan hükümle sınırlı olarak 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.