4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret suçundan, mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğüne, savunmasının dikkate alınmadığına ve cezanın üst sınırdan belirlendiğine ilişkindir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın temyiz dilekçesinde ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi, UYAP üzerinden yapılan incelemede, Didim Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/117 Esas sayılı dosyası kapsamında sanık hakkında, ayırt etme gücünden yoksun olduğu ve fiil ehliyetine sahip olmadığı gerekçesiyle vesayet altına alınmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.