4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemenin, yukarıda tarih ve numarası yazılı kararı ile Dairemizin 20.09.2022 tarihli ve 2022/5798 Esas, 2022/17444 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yerel Mahkemenin 07.02.2019 tarihli kararıyla, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125. maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine incelemeyi yapan Dairemizin 20.09.2022 tarihli ilamı ile iddianameye konu sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı, sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek boyutta olmadığı gerekçeleriyle bozmaya hükmedilmiştir.

3.Bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada Yerel Mahkeme, yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile iddianameye konu edilen sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu gerekçesiyle direnme kararı vermiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın söylediği sözün eleştiri niteliğinde olduğuna, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ... ve Demokrası Partisinin il kongresinde misafir konuşmacı olarak yaptığı konuşmasında katılan TC. Başbakanı ...'a yönelik olarak "Allahın ayetlerine karşı gelen müslüman değil münafıktır, ... münafıktır" biçimindeki sözlerinden dolayı açılan davada Mahkeme, sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

Suça konu edilen sözlerin, değer yargısı niteliğine sahip olması, somut bir fiil veya olgu isnadı içermemesi, açıklamaların yapıldığı yer, zaman ve bütünlüğü ile tarafların siyasetçi olması gözetildiğinde, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, olayın oluş şekli, söylendiği bağlam, gelişim süreci ile söyleniş biçimi birlikte değerlendirildiğinde, eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturmadığı anlaşılmakla, direnme kararı yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Dairemizin 20.09.2022 tarihli ve 2022/5798 Esas, 2022/17444 Karar sayılı bozma ilamına karşı, Yerel Mahkemece direnme kararı verilmiş olup, direnme kararı yerinde bulunmadığından, bu hükme yönelik temyiz incelemesi yapma görevi Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna ait olduğundan, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

Oy birliğiyle 27.02.2025 tarihinde karar verildi.