9. Ceza Dairesi

Ceza Genel Kurulunun 30.11.2010 tarih ve 2010/5-237-242 sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanık hakkında tayin olunan kesin nitelikteki adli para cezası yanında mükerirlere özgü infaz rejiminin de uygulanmasına karar verilmiş olması karşısında hükmün temyize tabi olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş; sanığa gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 16. maddesi kapsamında usulüne uygun olmayan şekilde tebliğ edildiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, kararın kesin olduğundan bahsedilerek sanık yanıltılmış olduğundan temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte olması ve hapis cezası dışında tayin olunan adli para cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.