4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair şikayetçilerin beyanları dışında somut delil dosyada bulunmadığından beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın hakaret suçunu, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince ... ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanığın adlî sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 26.03.2013 tarihinde kesinleştiği ve bu tarihten itibaren 5 yıllık denetim süresinin başladığı, denetim süresi dolduktan sonra 09.12.2018 tarihinde inceleme konusu suçun işlendiği ve böylece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, inceleme konusu suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden ve 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesindeki koşullar yeterince irdelenmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.