4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Tasarrufun iptali davalarında dava değeri dava konusu gayrımenkullerin tasaruf tarihindeki gerçek değeri veya davanın dayanağı olantakip dosyasındaki takip rakamından hangisi daha az ise o rakam üzerinden belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre, alacağın dayandığı vergi borcunun, tasarruf tarihinde toplam1.600,00 TL olduğu, dava konusu araçların tasarruf tarihindeki gerçek değerlerinin toplamının ise 51.000,00 TL olduğu, dava konusu vergi borcunun araçların gerçek değerinden daha düşük ve kesinlik sınırının da bu rakama göre belirlenecek olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2023 tarihli kararının, karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.